Het buizenwerk van Take It Easy

13 oktober 2017

White Goblin Games komt met een nieuwe op de markt: take it easy! Ik - met een wetenschaps/wiskunde-achtergrond - was helemaal fan!  Opnieuw een spel die je op je eigen bord kan spelen en zelfs leuk is op je eentje !  

Het concept heeft wel iets leuk abstract en is een leuke variant op de standaard doordenker-spelletjes. 

Unboxing en speldoel

Inhoud: 6 speelborden, recto-verso bedrukt met aan de voorkant het basisspel en de achterkant het gevorderden-spel, 6x31 tegels in dezelde kleuren als de speelborden: wit, blauw, geel, oranje, roze en groen. Van deze 31 tegels zijn er 27 'normale tegels' met 3 buizen in 1 kleur erop en 4 bonustegels met gearceerde buizen erop (meerdere kleuren).

Elke speler heeft een speelbord voor zich liggen (aangezien er 6 zijn, kun je dus met 6 spelen!!!) en zijn eigen kleur tegels. Speel je het basisspel, laat dan de bonustegels achterwege in de doos. Het doel van het spel is om zoveel mogelijk punten te verzamelen door buizen aan een stuk horizontaal, verticaal of schuin over gans het spelbord te laten lopen. De punten tellen enkel indien de lijn van de ene kant van het spelbord volledig in dezelfde kleur gelegd wordt. 

Het spelt eindigt op het moment elke speler zijn bord heeft volgelegd. 

Spelen maar!

Voor het beginnen van het spel, kies je een 'omroeper'. De omroeper is bij het eerste spel best de meest ervaren speler. Die legt al zijn tegels verdekt voor zich in stapels. De andere spelers mogen al hun tegels rond hun speelbord leggen gesorteerd op de bovenkant van de tegels: één rij met 1, één rij met 9 en één rij met 5. 

De omroeper trekt één van de tegels uit de verdekte stapels voor zich en zegt de drie nummers of kleuren voor. Iedereen zoekt nu dezelfde tegel in zijn eigen tegelstapels. Daarna leg je tegelijk de tegel op je speelbord op een willekeurige plek. Je dient er enkel op te letten dat de cijfers op de tegel rechtop staan. Op elk veld kan uiteraard maar 1 tegel liggen, je mag daarna ook deze tegel niet meer verplaatsen. Je bent ook altijd verplicht om de tegel te leggen. 

Daarna kiest de omroeper een nieuwe tegel en doe je zo verder tot iedereen zijn spelbord vol ligt. Op het einde zou je nog tegels over moeten hebben (zelfs bij het basisspel, dus is niet gezegd dat er sowieso nog 1 van de tegels die open lag op je spelbord zal terecht komen).

De spelers kunnen punten scoren voor elke lijn  op hun speelbord in elk van de drie richtingen: verticaal, diagonaal van linksonder naar rechtsboven en diagonaal van linksboven naar rechtsonder. De lijnen leveren enkel punten op als zij uit de volledige lengte uit dezelfde kleur van buizen bestaan. Ook al is er maar één stukje buis in een andere kleur, dan telt deze lijn niet als punten. 

Bij een volledige lijn in dezelfde kleur buizen, worden de punten als volgt berekend: vermenigvuldig het aantal tegels in de lijn met de waarde van de kleur van die lijn. Elke kleur heeft een andere waarde. In bijhorende voorbeeld heeft de gele speler de volgende punten: 
Voor de blauwe 4-lijn: 4x4, voor de zwarte lijn: 5x1, voor de roze lijn: 3x3, voor de grijze lijn 3x2, voor de gele lijn: 3x9.  In het totaal 63 punten dus. De oranje speler heeft voor blauw (3x4), voor roze (3x3), voor oranje (4x8), donkergrijs (3x5), geel (4x9), zwart (5x1), groen (4x7). Samen komt dit op 140 punten. De strategie van de oranje speler was dus stukker beter dan dat van de gele!

De handleiding geeft ook nog wat tips om bepaalde extra varianten van het spel te spelen zoals bijvoorbeeld een spel waarin je enkel aangrenzende tegels mag leggen op je speelbord. De achterkant van het speelbord wordt gespeeld MET de bonustegels. Deze bonustegels kun je gebruiken voor gelijk wel kleur er gearceerd staat op de buis. De speciale velden op dit speelbord kun je hier gebruiken als de verplichte startvelden of verlichte eindvelden voor de tegels te leggen. 

Wat vinden wij?

Vorige week kwam Karuba aan bod en de aandachtige lezer zal vast en zeker heel wat gelijkenissen tussen de twee vinden. Persoonlijk vind ik het thema van Karuba beter uitgewerkt. Niet alleen zijn de materialen mooier, spreekt het thema meer tot de verbeelding van jongeren maar daarnaast is Karuba ook eenvoudiger dan Take It Easy. Daarom durf ik gerust beweren dat Take It Easy de volwassen variant is van het jongerenspel Karuba: abstracter én moeilijker. Take it Easy heeft ook zoveel spelmogelijkheden!  Je maakt met gemak een tiental varianten van het spel om het moeilijker of makkelijker te maken. Top is ook, dat je het met 6 personen kunt spelen (of meer, als je verschillende dozen samen gebruikt).

Wat ik ook fijn vond, is dat je het alleen kan spelen. Persoonlijk nam ik dan 2 speelborden en bouwde ik ze beiden verschillend maar tegelijk op, om de twee speelborden tegen elkaar uit te spelen. Het is in elk geval een spel die zeker bovenaan in onze kast zal liggen om te spelen.